De wens van vrouwen om een gladde haarloze huid te hebben, bestaat al eeuwen. In de loop der tijd hebben nieuwe methoden en productverbeteringen de manier veranderd waarop vrouwen hun haar verwijderen. |
Onderzoeken naar haarverwijdering onthullen dat veel van de hedendaagse technieken nauwelijks nieuw zijn. In het Stenen Tijdperk gebruikten de grotbewoners en -bewoonsters afgeslepen stenen en zeeschelpen om het haar weg te schrapen - het eerste voorbeeld van primitief scheren.
Maar hoe zit het met de motivatie achter dit schoonheids- en verzorgingsritueel?
Ongeveer 7000 jaar geleden scheerden aristocratische mannen in de Egyptische dynastieën hun gezichten, hoofden en lichamen, terwijl vrouwen hun lichaam en hoofd scheerden. Gladgeschoren lichamen en gezichten waren indicatoren van rijkdom, macht en voornaamheid.
Naarmate de beschaving zich ontwikkelde, werd scheren of niet scheren een modeverschijnsel. Voor de vroege Grieken en Romeinen waren baarden het symbool van wijsheid, volwassenheid en mannelijkheid. Maar naarmate het scheren zich over het Romeinse Keizerrijk verspreidde, werden baarden een teken van slaven, bedienden en barbaren.
Tijdens de regering van Elizabeth I van Engeland in de 16e eeuw, kwam het baarddragen weer terug, en werd het veelvuldig tot in het extreme doorgevoerd. Baarden werden geverfd, gekruld en in vreemde vormen gestijfd, om vervolgens in speciale dozen te worden beschermd als de drager ervan lag te slapen. Het verwijderen van haar bij Elizabethaanse vrouwen was even ongewoon; de koningin begon, samen met alle vrouwen van haar hofhouding, met het plukken van hun haarlijn om hun voorhoofd hoger te laten lijken en "nobeler" voor de dag te komen.
Sindsdien is de aantrekkingskracht van schone, gladde haarloze benen en onderarmen bij vrouwen nooit verdwenen. En met de zomer in aantocht - laat je zijdezachte benen zien!!
|
